*** Το κτίριο [ βρίσκεται νοτιοανατολικά του κτιρίου του τέως Ορφανοτροφείου, είναι ανεξάρτητο διώροφο κτίριο, με είσοδο νότια του κτιρίου του τ Ορφανοτροφείου] μελετήθηκε για παιδικός σταθμός από την τεχνική υπηρεσία της νομαρχίας, δημοπρατήθηκε, συστήθηκε εργολαβία που ολοκλήρωσε τις εργασίες το 1989.
*** Ελλείψει προσωπικού το κτίριο έμεινε "κλειστό", δηλ "έμεινε στην τύχη του"!!!
Υπέστη τεράστιες φθορές, αποτέλεσε "στέκι" περιθωριακών ατόμων,και όταν πρωτοπήγαμε, σαν ορισθέν ΔΣ , στο κτίριο, βρήκαμε ένα "βομβαρδισμένο" χώρο με σπασμένες όλες τις υποδομές του (πόρτες, τζάμια, είδη υγειεινής κλπ), με χυμένα στο δάπεδο κάθε είδους σκουπίδια, μπογιές κλπ , ένα κυριολεκτικό "χάος" μια διάχυτη απογοήτευση!
Για να "κατοικηθεί" το κτίριο απαιτούσε μια "ριζική" επισκευή !
*** Εμείς ορισθήκαμε σαν ΔΣ με την αριθ 168 / 7-3-1991 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Σύμφωνα με την τότε νομοθεσία, οι παιδικοί σταθμοί ,που ανήκαν στο υπουργείο ( ήταν δημόσιοι παιδικοί σταθμοί), εδιοικούντο από 3μελές ΔΣ (το οποίο όριζε το δημ συμβούλιο του δήμου στην διοικητική περιφέρεια του οποίου λειτουργούσε ο παιδικός σταθμός), που αποτελείτο από ένα δημ σύμβουλο ( ο οποίος οριζόταν ως πρόεδρος), από ένα υπάλληλο του υπουργείου (δηλ της υπηρεσίας Πρόνοιας της νομαρχίας), και από ένα εκπρόσωπο των γονιών των παιδιών που φοιτούν στον παιδικό σταθμό. Για την ιστορία ,και την αναγνώριση της συμμετοχής στην κοινή προσπάθεια που έγινε, αναφέρουμε τα ονόματα των μελών του ορισθέντος συμβουλίου : Πρόεδρος ο δημ σύμβουλος Ν Νίνος, και μέλη η υπάλληλος της Πρόνοιας κ Μαρκάκη Μαρία, και σαν εκπρόσωπος των γονιών (που θα φοιτούσαν στον σταθμό) ο κ Ευριπίδης Παρασύρης.
Διευθύντρια του σταθμού ορίσθηκε , με την απόφ 1090 / 22-3-1990 του νομάρχη , η νηπιαγωγός κ Γεωργία Μπλάζου.
Αυτό το ΔΣ με την δ/ντρια, ανέλαβαν τοβ Β΄βρεφονηπιακό σταθμό, ο οποίος ήταν ουσιαστικά, ένας σταθμός "στα χαρτιά"!
*** Συντάξαμε προϋπολογισμό ύψους 16 520 000 δρχ, και ανασκουμπωθήκαμε για την πρώτη μας δουλειά, που ήταν η αποκατάσταση του κτιρίου.
Είχαμε μια πλήρη στήριξη ,για τα σχετικά αιτήματα και τις ανάγκες μας, από όλες τις τοπικές αρμόδιες υπηρεσίες της νομαρχίας.
Ενώ προχωρούσαν οι επισκευαστικές εργασίες, προβήκαμε στην μελέτη και διακήρυξη για τον εξοπλισμό του σταθμού, ώστε να μην χαθεί καθόλου χρόνος, και να ετοιμασθεί ο σταθμός το ταχύτερον δυνατόν.
Στο σημείο αυτό, αξίζει "να σταθούμε" λίγο, για να κάνουμε μια αναφορά στην ουσιαστική και επαναστατική φιλοσοφία των υλικών και του περιεχομένου του σταθμού, και στην λειτουργική μας σαν ΔΣ και δ/νση του σταθμού!
Μέχρι τότε οι παιδικοί σταθμοί είχαν την "γνωστή" ιδρυματική μορφή, με ένα "κρύο" μωσαϊκό δάπεδο, με λιτή επίπλωση κλπ. Εμείς, "φέραμε" την μοκέτα στα δάπεδα, την μοντέρνα επίπλωση, το σύγχρονο παιδαγωγικό υλικό, τα μοντέρνα παιχνίδια του εξωτερικού χώρου κλπ! Ακόμη και "η ταμπέλα" του σταθμού, ήταν πρωτοπορειακή, μια ευχάριστη ζωγραφική σύνθεση, έργο του ( σήμερα μακαρίτη) συμπολίτη ζωγράφου κ Φρίξου Θεοδοσάκη.
*** Την Ανοιξη του 1992 "είμαστε έτοιμοι" να δεχθούμε τα πρώτα παιδάκια , που θα φοιτούσαν στον σταθμό!
Ομως δεν είχαμε "απάντηση" στα αιτήματα μας για προσωπικό ! Μόνο την καθαριότητα είχαμε καλύψει με ιδιωτική εταιρεία καθαρισμών. Ζητούσαμε 6 βρεφονηπιοκόμους , 1 διοικητική υπάλληλο, και 3 θέσεις βοηθητικού προσωπικού (μάγειρας, καθαρίστριες).
Αναζητούσαμε την λύση για να επανδρώσουμε τον σταθμό με το αναγκαίο έμψυχο δυναμικό, και "ψάχναμε" κάθε νομική δυνατότητα.
Χρήματα είχαμε στο ταμείο μας, προσωπικό δεν είχαμε !
Μας "ανησυχούσε" ( πραγματικά και μεταφορικά! ) ετούτη η αδυναμία εξεύρεσης προσωπικού, όμως προσπαθούσαμε να ξεπεράσουμε το πρόβλημα!
*** Οι ανησυχίες μας αποδείχθηκαν "βάσιμες", και η "μπόρα" ξέσπασε λίγους μήνες μετά!
Τον Μάϊο του 1992 επισκέφθηκε το Ρέθυμνο ο αρμόδιος Γενικός Γραμματέας Πρόνοιας. Στην (συνηθιζόμενη) σύσκεψη με τους προέδρους των παιδικών σταθμών, για "την λύση των προβλημάτων", έβαλα το πρόβλημα μου (εξεύρεσης προσωπικού) ,πήρα την έγκριση του στην πρόταση μου λύσης του προβλήματος, και έφυγα ικανοποιημένος από την σύσκεψη(μη γνωρίζοντας την συνέχεια,που θα ακολουθούσε!).
Μετά, το πρόγραμμα είχε επίσκεψη στον (υποδειγματικό) Β΄Βρεφονμηπιακό σταθμό, από τον ΓΓ κλπ.
Εκεί, στην ταράτσα του ορόφου του κτιρίου, "παίρνει το αυτί μου" ένα "πυροβολισμό" ενάντια στην ύπαρξη του σταθμού !!! Ακουσα να λένε, οι εδώ παράγοντες, στον ΓΓ ότι "αυτός είναι ο χώρος που αποφασίσαμε να στεγασθεί το κέντρο ψυχικής υγείας Ρεθύμνου" !!
Εγινε ο σχετικός "καυγάς", γιατί κανείς μας δεν ήξερε αυτά που είχαν αποφασισθεί για μας . χωρίς εμάς !
Ομως ήταν σαφές, ότι ουσιαστικά στο υπουργείο είχαν "θυσιάσει" τον παιδικό σταθμό για την νέα αυτή δομή που πρωτακούσθηκε τότε.
*** Την ίδια εποχή υπήρχε στην επικαιρότητα το αίτημα για λειτουργία μουσικού γυμνασίου στο Ρέθυμνο. Οι ενδιαφερόμενοι γονείς, των υποψηφίων μαθητών του μουσικού γυμνασίου, έβλεπαν την λύση του στεγαστικού προβλήματος στο , άδειο, κτίριο του πρώην Ορφανοτροφείου!
Με τις εξελίξεις που "πυροβολήθηκαν" και το μουσικό γυμνάσιο θα "ακολουθούσε "στον τάφο" τον Σταθμό!
Εγιναν συνεργασίες, οργανώθηκε ο κοινός αγώνας , και έγιναν πολλά μέχρι να φθάσουμε στην "ιστορική" συνεδρίαση του δημ συμβουλίου Ρεθύμνου τον Οκτώβρη 1992, ( στην οποία προέδρευσε ο γράφων ) στην οποία αποφασίσθηκε η στέγαση του μουσικού γυμνασίου στο κτίριο του πρώην Ορφανοτροφείου, και "ναυάγησε" την στέγαση στο κτίριο του Κέντρου Ψυχικής Υγείας !
Ετσι γλύτωσε, και επιβίωσε ο Β βρεφινηπιακός σταθμός!
Να σημειώσουμε ότι μετά την επίσκεψη του ΓΓ ήλθε "χαρτί" από το υπουργείο να μεταστεγαστεί ο στεγαζόμενος στο ισόγειο του πρώην Ορφανοτροφείου Β παιδικός σταθμός στο κτίριο του Β βρεφονηπιακού σταθμού,όμως ο τότε νομάρχης δεν το υλοποίησε !
*** Μετά την "ανάσταση" του "πυροβοληθέντος" Β βρεφονηπιακού σταθμού,και ύστερα από πολλές προσπάθειες, εγκρίθηκε η από 26-4-1993 απόσπαση 2 νηπιαγωγών και μιας μαγείρισσας στον σταθμό μας. Δημοπρατήσαμε ,και καλύψαμε, την καθαριότητα και ετοιμασθήκαμε για τις εγγραφές και την έναρξη λειτουργίας του σταθμού.
Εγγράψαμε 56 νήπια ( λειτουργήσαμε, ελλείψει αναγκαιούντος προσωπικού, μόνον, το παιδικό τμήμα ) , και προγραμματίσαμε την έναρξηγ λειτουργίας του σταθμού την 26-4-1993 !
*** Τα επίσημα εγκαίνια, έγιναν, με οργάνωση σχετικής πανηγυρικής εκδήλωσης, την 29-4-1993 με την παρουσία των Αρχών της πόλης και των γονιών των παιδιών του σταθμού!
Η ικανοποίηση όλων μας ήταν διάχυτη στους χώρους του ΑΝΟΙΚΤΟΥ, επί τέλους, Β΄Βρεφονηπιακού σταθμού Ρεθύμνου!!!
*** Ελλείψει προσωπικού το κτίριο έμεινε "κλειστό", δηλ "έμεινε στην τύχη του"!!!
Υπέστη τεράστιες φθορές, αποτέλεσε "στέκι" περιθωριακών ατόμων,και όταν πρωτοπήγαμε, σαν ορισθέν ΔΣ , στο κτίριο, βρήκαμε ένα "βομβαρδισμένο" χώρο με σπασμένες όλες τις υποδομές του (πόρτες, τζάμια, είδη υγειεινής κλπ), με χυμένα στο δάπεδο κάθε είδους σκουπίδια, μπογιές κλπ , ένα κυριολεκτικό "χάος" μια διάχυτη απογοήτευση!
Για να "κατοικηθεί" το κτίριο απαιτούσε μια "ριζική" επισκευή !
*** Εμείς ορισθήκαμε σαν ΔΣ με την αριθ 168 / 7-3-1991 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Σύμφωνα με την τότε νομοθεσία, οι παιδικοί σταθμοί ,που ανήκαν στο υπουργείο ( ήταν δημόσιοι παιδικοί σταθμοί), εδιοικούντο από 3μελές ΔΣ (το οποίο όριζε το δημ συμβούλιο του δήμου στην διοικητική περιφέρεια του οποίου λειτουργούσε ο παιδικός σταθμός), που αποτελείτο από ένα δημ σύμβουλο ( ο οποίος οριζόταν ως πρόεδρος), από ένα υπάλληλο του υπουργείου (δηλ της υπηρεσίας Πρόνοιας της νομαρχίας), και από ένα εκπρόσωπο των γονιών των παιδιών που φοιτούν στον παιδικό σταθμό. Για την ιστορία ,και την αναγνώριση της συμμετοχής στην κοινή προσπάθεια που έγινε, αναφέρουμε τα ονόματα των μελών του ορισθέντος συμβουλίου : Πρόεδρος ο δημ σύμβουλος Ν Νίνος, και μέλη η υπάλληλος της Πρόνοιας κ Μαρκάκη Μαρία, και σαν εκπρόσωπος των γονιών (που θα φοιτούσαν στον σταθμό) ο κ Ευριπίδης Παρασύρης.
Διευθύντρια του σταθμού ορίσθηκε , με την απόφ 1090 / 22-3-1990 του νομάρχη , η νηπιαγωγός κ Γεωργία Μπλάζου.
Αυτό το ΔΣ με την δ/ντρια, ανέλαβαν τοβ Β΄βρεφονηπιακό σταθμό, ο οποίος ήταν ουσιαστικά, ένας σταθμός "στα χαρτιά"!
*** Συντάξαμε προϋπολογισμό ύψους 16 520 000 δρχ, και ανασκουμπωθήκαμε για την πρώτη μας δουλειά, που ήταν η αποκατάσταση του κτιρίου.
Είχαμε μια πλήρη στήριξη ,για τα σχετικά αιτήματα και τις ανάγκες μας, από όλες τις τοπικές αρμόδιες υπηρεσίες της νομαρχίας.
Ενώ προχωρούσαν οι επισκευαστικές εργασίες, προβήκαμε στην μελέτη και διακήρυξη για τον εξοπλισμό του σταθμού, ώστε να μην χαθεί καθόλου χρόνος, και να ετοιμασθεί ο σταθμός το ταχύτερον δυνατόν.
Στο σημείο αυτό, αξίζει "να σταθούμε" λίγο, για να κάνουμε μια αναφορά στην ουσιαστική και επαναστατική φιλοσοφία των υλικών και του περιεχομένου του σταθμού, και στην λειτουργική μας σαν ΔΣ και δ/νση του σταθμού!
Μέχρι τότε οι παιδικοί σταθμοί είχαν την "γνωστή" ιδρυματική μορφή, με ένα "κρύο" μωσαϊκό δάπεδο, με λιτή επίπλωση κλπ. Εμείς, "φέραμε" την μοκέτα στα δάπεδα, την μοντέρνα επίπλωση, το σύγχρονο παιδαγωγικό υλικό, τα μοντέρνα παιχνίδια του εξωτερικού χώρου κλπ! Ακόμη και "η ταμπέλα" του σταθμού, ήταν πρωτοπορειακή, μια ευχάριστη ζωγραφική σύνθεση, έργο του ( σήμερα μακαρίτη) συμπολίτη ζωγράφου κ Φρίξου Θεοδοσάκη.
*** Την Ανοιξη του 1992 "είμαστε έτοιμοι" να δεχθούμε τα πρώτα παιδάκια , που θα φοιτούσαν στον σταθμό!
Ομως δεν είχαμε "απάντηση" στα αιτήματα μας για προσωπικό ! Μόνο την καθαριότητα είχαμε καλύψει με ιδιωτική εταιρεία καθαρισμών. Ζητούσαμε 6 βρεφονηπιοκόμους , 1 διοικητική υπάλληλο, και 3 θέσεις βοηθητικού προσωπικού (μάγειρας, καθαρίστριες).
Αναζητούσαμε την λύση για να επανδρώσουμε τον σταθμό με το αναγκαίο έμψυχο δυναμικό, και "ψάχναμε" κάθε νομική δυνατότητα.
Χρήματα είχαμε στο ταμείο μας, προσωπικό δεν είχαμε !
Μας "ανησυχούσε" ( πραγματικά και μεταφορικά! ) ετούτη η αδυναμία εξεύρεσης προσωπικού, όμως προσπαθούσαμε να ξεπεράσουμε το πρόβλημα!
*** Οι ανησυχίες μας αποδείχθηκαν "βάσιμες", και η "μπόρα" ξέσπασε λίγους μήνες μετά!
Τον Μάϊο του 1992 επισκέφθηκε το Ρέθυμνο ο αρμόδιος Γενικός Γραμματέας Πρόνοιας. Στην (συνηθιζόμενη) σύσκεψη με τους προέδρους των παιδικών σταθμών, για "την λύση των προβλημάτων", έβαλα το πρόβλημα μου (εξεύρεσης προσωπικού) ,πήρα την έγκριση του στην πρόταση μου λύσης του προβλήματος, και έφυγα ικανοποιημένος από την σύσκεψη(μη γνωρίζοντας την συνέχεια,που θα ακολουθούσε!).
Μετά, το πρόγραμμα είχε επίσκεψη στον (υποδειγματικό) Β΄Βρεφονμηπιακό σταθμό, από τον ΓΓ κλπ.
Εκεί, στην ταράτσα του ορόφου του κτιρίου, "παίρνει το αυτί μου" ένα "πυροβολισμό" ενάντια στην ύπαρξη του σταθμού !!! Ακουσα να λένε, οι εδώ παράγοντες, στον ΓΓ ότι "αυτός είναι ο χώρος που αποφασίσαμε να στεγασθεί το κέντρο ψυχικής υγείας Ρεθύμνου" !!
Εγινε ο σχετικός "καυγάς", γιατί κανείς μας δεν ήξερε αυτά που είχαν αποφασισθεί για μας . χωρίς εμάς !
Ομως ήταν σαφές, ότι ουσιαστικά στο υπουργείο είχαν "θυσιάσει" τον παιδικό σταθμό για την νέα αυτή δομή που πρωτακούσθηκε τότε.
*** Την ίδια εποχή υπήρχε στην επικαιρότητα το αίτημα για λειτουργία μουσικού γυμνασίου στο Ρέθυμνο. Οι ενδιαφερόμενοι γονείς, των υποψηφίων μαθητών του μουσικού γυμνασίου, έβλεπαν την λύση του στεγαστικού προβλήματος στο , άδειο, κτίριο του πρώην Ορφανοτροφείου!
Με τις εξελίξεις που "πυροβολήθηκαν" και το μουσικό γυμνάσιο θα "ακολουθούσε "στον τάφο" τον Σταθμό!
Εγιναν συνεργασίες, οργανώθηκε ο κοινός αγώνας , και έγιναν πολλά μέχρι να φθάσουμε στην "ιστορική" συνεδρίαση του δημ συμβουλίου Ρεθύμνου τον Οκτώβρη 1992, ( στην οποία προέδρευσε ο γράφων ) στην οποία αποφασίσθηκε η στέγαση του μουσικού γυμνασίου στο κτίριο του πρώην Ορφανοτροφείου, και "ναυάγησε" την στέγαση στο κτίριο του Κέντρου Ψυχικής Υγείας !
Ετσι γλύτωσε, και επιβίωσε ο Β βρεφινηπιακός σταθμός!
Να σημειώσουμε ότι μετά την επίσκεψη του ΓΓ ήλθε "χαρτί" από το υπουργείο να μεταστεγαστεί ο στεγαζόμενος στο ισόγειο του πρώην Ορφανοτροφείου Β παιδικός σταθμός στο κτίριο του Β βρεφονηπιακού σταθμού,όμως ο τότε νομάρχης δεν το υλοποίησε !
*** Μετά την "ανάσταση" του "πυροβοληθέντος" Β βρεφονηπιακού σταθμού,και ύστερα από πολλές προσπάθειες, εγκρίθηκε η από 26-4-1993 απόσπαση 2 νηπιαγωγών και μιας μαγείρισσας στον σταθμό μας. Δημοπρατήσαμε ,και καλύψαμε, την καθαριότητα και ετοιμασθήκαμε για τις εγγραφές και την έναρξη λειτουργίας του σταθμού.
Εγγράψαμε 56 νήπια ( λειτουργήσαμε, ελλείψει αναγκαιούντος προσωπικού, μόνον, το παιδικό τμήμα ) , και προγραμματίσαμε την έναρξηγ λειτουργίας του σταθμού την 26-4-1993 !
*** Τα επίσημα εγκαίνια, έγιναν, με οργάνωση σχετικής πανηγυρικής εκδήλωσης, την 29-4-1993 με την παρουσία των Αρχών της πόλης και των γονιών των παιδιών του σταθμού!
Η ικανοποίηση όλων μας ήταν διάχυτη στους χώρους του ΑΝΟΙΚΤΟΥ, επί τέλους, Β΄Βρεφονηπιακού σταθμού Ρεθύμνου!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου